اجاره: يافتن مسكن اجاره ای در كانادا معمولا آسان است. با اين وجود در مراكز شهری شانس كمتری برای اين امر وجود دارد. مستغلات معمولا بدون اثاثيه اجاره داده می شوند و مقدار اجاره بسته به مكان و موقعيت ملك متفاوت است. اجاره يك آپارتمان دوخوابه از 500 تا 700 دلار كانادا در ماه و اجاره يك خانه سه خوابه از 850 تا 1600 دلار كانادا می باشد.

شرايط كار: شرايط  كار در كانادا مشابه ايالات متحده آمريكا و به طور كلی خوب است. ساعات كار قانونی 40 ساعت در هفته است، با اين وجود مردم كانادا بويژه مديران مايلند ساعاتی طولانی تراز مردم آمريكا كار كنند. در سال حداقل دو هفته مرخصی با حقوق داده می شود. دربسياری از مشاغل بخش خصوصی و دولتی دانستن زبان فرانسوی الزامی است.

راههای ارتباطی: راههای ارتباطی در كانادا عمدتا خوب است، با اين وجود وسعت زياد اين كشور و دور از دسترس بودن بعضی از مناطق دور افتاده به اين معناست كه وضعيت حمل ونقل عمومی فوق العاده متغير است و درمناطق دورافتاده حمل ونقل خصوصی، ضروری است. كانادا دارای تعدادی از گسترده ترين و ارزان ترين خدمات خطوط هوايی در جهان است و خطوط هوايی بسيار خوبی به مقاصد داخلی و بين اللملی وجود دارد. اين كشور دارای شبكه خط آهن گسترده ای است، اما قطارهای سرتاسری كند هستند و امروزه وسيله پرطرفداری برای مسافرت نيستند. با اين وجود، شهرهای بزرگ سيستم خط آهن ترانزيت شهری و خارج شهری بسيار خوبی دارند كه كار آمد، سريع و مقرون به صرفه است. كانادا شبكه جاده ای گسترده ای دارد و همچنين دارای يكی از بالاترين ميزان های تراكم اتومبيل در جهان است. استانداردهای راه به طور كلی خوب هستند، با اين وجود در مناطق دورافتاده كيفيت راهها متفاوت و پيشرفت كند است . اتومبيل نسبت به اكثر كشورهای اروپايی ارزان تر است و تمام وسايل نقليه بايد از مقررات سخت و جدی ايمنی و گازهای خروجی از موتور پيروی نمايند.

ميزان بزهكاری: كانادا دارای يكی از پايين ترين ميزان های بزهكاری در جهان و بطور كلی كشور بسيار امنی برای زندگی است.

تسهيلات پزشكی: كانادا، بيمارستان ها و پزشكان بسيار خوبی دارد، و دارای يكی ازبهترين خدمات اورژانس در جهان است. دولت، بخشی از هزينه های طرح بيمه درمانی (مدیکیر) را می پردازد، كه اين بيمه برای ساكنان واجد شرايطی كه يا از طريق پرداخت مستقيم بصورت بيمه اجتماعی و يا از طريق ماليات های عمومی حق بيمه می پردازند، مراقبت های بهداشتی اصلی را بطور رايگان فراهم می كند. درمان به صورت کلی رایگان است ولی برای دندان، عینک و دارو باید هزینه پرداخت که گرانتر از ایران هستند.

پس از آن، تقاضای شهروندی متقاضی مورد بررسی قرار می گیرد و متقاضیانی که سن آنها بین 18 تا 54 سال است برای شرکت در امتحان شهروندی فراخوانده می شوند. این امتحان در خصوص اطلاعات اولیه در مورد کشور کانادا است و مواردی نظیر تاریخ، جغرافیا و سیستم سیاسی این کشور مورد سوال قرار می گیرد.

پس از قبولی در امتحان، هر متقاضی بالای چهارده سال بایستی در مراسم مخصوصی که برای اعطای تابعیت برگزار می شود شرکت نماید. در این مراسم افراد پس از ادای سوگند شهروندی رسما به عنوان شهروند کانادا شناخته می شوند.